Yüzeyselleşmişsin

Öyle ki paletinde iki renk yok. 

İki ışık oyunu görsen kanarsın. 

Herkesin gittiğini yer, dinlediğini ısırır yetmez,

onlar olmak için, onlar gibi dağılırsın sağa saçığa. 

Tatlarını bile anlamazsın. 

Sinirlenir sevinmez, sevinirsen kalitesiz plastik olursun. 

Yüzeyselleşmişsin, eskiden böyle değildin. 

İki satır arasında bin iki anlam bulurdun, sen de yazardın. 

Bin iki tane huyun vardı ezberlettiğin. 

Kağıt olsan pürüzsüzlüğünden işlevsiz, masa olsan kayarsın. 

Gözümün önünde olsan görmem, iç içe geçmişsin bukalemun misali. 

Heyecanı bilmez, çifter laf öbeğinde kaybolursun. 

Seni kimse aramaz, sen de kendini aramazsın. 

Ansızın bulunduğun şehrin raylı sistemlerinde ortaya çıkarsın,

rastgele vagonlarda. 

Camiaya göre değişken olmakla birlikte, hayalet olursun. 

Eskiden böyle değildin, bin üç tane sen vardı.

Dört yüzüyle bir e bir, geri kalanıyla mektuplaştık.