Prangalı Salıncak

Çıkarımlarlarıma hapsettim seni, prangaları olan bi' salıncakta; 

Düşünürken kayboldum sorularda. 

Halbuki, bariz tutkular söz konusu, muğlak hikâyelerin yüklemlerinden taşan.

Sebepsiz yere meçhule istikametimiz. 

Tanıdık geliyor yaşanmışlıkların. 

Yanlış anlaşılmışlığın sanki ayna tutuyor benliğime. 

Mânasız, sonu belli olmayan, sarmal düşüncelere yelteniyorum. 

Hayaller kuruyorum yanlışlıkla; 

Yüzlerce ben, yüzlerce sen geçip gidiyor oralardan. 

Çıkarımlarıma hapsettim seni, maksat kaybolmayayım ihtimaller denizinde. 

İhtimalleri süzerken terk ettiğim sevgiler;

Arzuladığım yalanlara sığınıp koptu bağlamından. 

Yoksunluğa düşerken uyandım. Kendime. 

Her sevinci terk edip, her kederi kucakladım.

Prangalara rağmen sallandım.

Her salınımda kısmî-fikri zemine bağlı zincirlerin gerilmesi;

Duvara toslamış misali çarptı sınırlarına.

Germeden sallanmak da mümkündü elbet, razı olamadım.

Uykusuzluğuma dip tanısı koyduğum saliselerdeki halüsinatif aforizmalarımdan bi' oluş, döngülerin meydanlarında dönerken düşüneyazdığım...